woensdag 28 januari 2009

Kaat's eerste

Het is alweer een poosje geleden dat Kaat tijdens een heel regenachtige vakantie, op het mededelingenbord van de camping waar ze verbleef, een briefje geprikt zag zitten. Of er ook mensen waren die aan een workshop vilten wilden meedoen.
In eerste instantie zag ze daar niet zo'n heil in, kreeg een beetje een macramé-gevoel ervan, dat had ze allemaal al eens eerder meegemaakt... Maar toen ze nog eens goed nadacht, besefte Kaat dat het nog steeds regende en dat ze wel weer een nieuw boek kon pakken uit de voorraad, maar waarom niet eens gek doen en aan iets heel anders beginnen?
En zo schreef ze in voor de workshop, mocht tussen de wolletjes kleuren uitkiezen die ze wilde gebruiken en een zijden sjaal die ze zou gaan bewerken. Het werd een heel gezellige middag, met een hoop lachen, kletsen en thee. Maar er werd ook gewerkt of misschien moet ik zeggen gevilt.
En dat resulteerde in de sjaal op de foto's.

Na nóg een keer zo'n workshop, raakte Kaat besmet met het viltvirus en gezien het aantal foto's op deze weblog is ze er nog niet vanaf!


biecht, burka of beide?

een tijdje geleden werd Kaat rondgeleid in de Liduinabasiliek in Schiedam. Tot haar grote verbazing zag ze toen de deur van de biechtstoel werd geopend, een paar oude stoelen, stoffer en blik en andere schoonmaakartikelen staan. Zouden deze spullen gebruikt worden bij het afnemen van de biecht? Wordt in plaats van de oefening van berouw, de ziel tegenwoordig aangeveegd en met een natte mop gewassen om plaats te maken voor nieuwe zonden?
Kaat was vroeger katholiek en ging ook braaf regelmatig te biecht... ze was altijd blij, dat ze niet als eerste de biechtstoel binnen hoefde te gaan, dan kon ze nog even verzinnen, wat voor zonden ze had begaan. Ruzie maken met d'r broertje dan maar weer en niet direct als d'r mama het zei beginnen met tafeldekken, dat waren echt de enige stoute dingen die ze kon bedenken. Ze wilde niet vertellen dat ze had geprobeerd de klapkauwgom die in haar hemdje gekleefd zat, er uit te knippen, daar schaamde ze zich zo over... En trouwens, ze had geleerd dat God altijd alles alles zag, dat stond tenminste in de catechismus - God was allang op de hoogte, waarom zou ze het dan ook nog opbiechten?

Kaat heeft eigenlijk nooit begrepen waarom de priester, die ze in de schaduw aan de andere kant van het biechtvenster zag zitten, met zijn hand voor zijn gezicht zat. Deed hij dat om te voorkomen dat ie niet herkend zou worden of waren de beleden zonden te zwaar om aan te horen? Bij het horen van het kauwgomverhaal, zal hij zijn lachen ermee verborgen hebben.
En hoe zit dat eigenlijk bij burka's... die moeten ook een soort biechtstoelgevoel geven. Kaat heeft er nooit eentje van de binnenkant bekeken, maar ze stelt het zich zo voor. Gaan de vrouwen in zo'n burka, te biecht bij de rest van de wereld? of nemen deze zwaar gesluierde vrouwen de rest van de wereld de biecht af?
Eén ding is in ieder geval duidelijk voor Kaat; zo één keer in de vier weken een "bad hairday", bestaat niet voor deze vrouwen, zij hoeven niet over straat terwijl iedereen ziet dat ze nodig naar de kapper moeten...

sprookjesbos



sprookjesbos is in februari 2012 verkocht en cadeau gedaan aan Monique.

anemonen




deze sjaal is verkocht bij Kaat en cadeau gedaan.

woensdag 7 januari 2009

...een dagje naar het strand

Wanneer Kaat eens op het strand is, móet ze gewoon schelpen rapen en om te voorkomen dat het er teveel worden heeft ze met zichzelf afgesproken, dat ze alleen schelpen mee naar huis mag nemen waar al "van nature" een gaatje in zit.